مادر عبد اللّه از حسين عليه السّلام نگاهدارى كرده بود ، همشير آن حضرت خوانده مىشد . امّا لبابه مادر فضل بن عباس ، مربّى امام حسين عليه السّلام بوده ، او نيز حسين عليه السّلام را شير نداده است . آنچه صحيح به نظر مىرسد و در اخبار وارد شده اين است كه : امام حسين عليه السّلام جز از مادرش فاطمهء زهرا عليها السّلام و گاهى از انگشت مبارك رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم « 1 » و بعضا از آب دهان آن حضرت ، شير ننوشيده است . ابن حجر در « اصابه » مىگويد : عبد اللّه ، به دليل اين كه همزاد حسين عليه السّلام بوده ، صحابى به شمار مىآيد « 2 » . بنا به نقل سيره‌نويسان : پس از آن كه امام حسين عليه السّلام از مكه خارج شد ، در پاسخ نامهء مسلم كه در آن خواستار تشريف فرمايى امام عليه السّلام شده و اتحاد مردم را به اطلاع آن حضرت رسانده بود ، امام نامهاى به وسيلهء عبد اللّه ، نزد مسلم فرستاد . عبد اللّه ، توسط حصين « 3 » بن تميم در قادسيه « 4 » دستگير شد ، وى او را نزد عبيد اللّه فرستاد ، عبيد اللّه ماجراى او را جويا شد ، ولى او اطلاعاتى در اختيار وى قرار نداد ، از اين رو ، گفت : بالاى دار الاماره برو و دروغگو فرزند دروغگو [ منظورش امام حسين عليه السّلام بود ] را لعنت نما و سپس پايين بيا ، تا دربارهات بينديشم ، وى بالاى دار الاماره رفت ، وقتى مشرف بر مردم شد ، گفت : مردم ! من فرستادهء حسين پسر فاطمه دخت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به سوى شما هستم ، بياييد و او را يارى كنيد و در برابر پسر مرجانه و پسر سميّه ، فرومايه فرزند فرومايه ، از حسين حمايت و پشتيبانى نماييد . عبيد اللّه فرمان داد او را از بالاى دار الاماره به زمين افكندند و

--> ( 1 ) . كافى : 1 / 465 ، حديث 4 ؛ بحار : 44 / 198 و 233 ذيل حديث 17 به نقل از كامل الزيارات : 57 ، حديث 4 . ( 2 ) . در اصابه : 4 / 59 « عبد اللّه بن يقظه » آمده كه به نظر مىرسد در چاپ‌هاى جديد اصابه ، اشتباه ذكر شده است . ( 3 ) . در ارشاد و اخبار الطوال ، « حصين بن نمير » آمده كه در نبرد با على عليه السّلام بيش از ديگران شدت عمل به خرج مىداد . ( كامل : 2 / 452 ) . ( 4 ) . شهرى نزديك كوفه از ناحيهء دريا ( معجم البلدان : 4 / 219 ) .